پیچ زندگی

بعضی روزها احساس می‌کنم٬ یک‌هویی خیلی بزرگ شدم. انگار در عرض یک روز چند ماه رو پشت سر گذاشتم. یک‌باره کلی چیز یاد گرفتم. بعضی روزا قدر یه ساله٬ شایدم بیشتر. نه فقط تجربه‌هاش٬ احساس می‌کنم اعتبارش هم/

احساس می‌کنم یک پیچ رو تو زندگیم پشت سر گذاشتم٬ چیزهایی رو می‌بینم که قبلش نمی‌دیدم. به قبلش فکر می‌کنم و به الان. چقدر سریع… آره٬ انگاری همون یه پیچ بوده. چیزایی که الان می‌بینم رو تا چند لحظه پیش نمی‌دیدم. … چقدر چیز جدید.

امروز هم از همان روزها بود. نمی‌دونم٬ احساس عجبیه. یک سردرگمی دوست داشتنی. یک مشغولیت شیرین. احساس می‌کنم کاسه سرم داره بزرگ می‌شه. انگاری مغزم تیر می‌کشه.

مهره‌های قرمز زیادی جمع‌ کردم. دلم می‌خواد از بعضی از لحظه‌های زندگیم بک‌آپ بگیرم. یه جورایی دوست دارم بعضی مقاطع زندگیم رو سیو کنم.

پ.ن. :‌ از این به بعد تصمیم گرفتم٬ به سرم که می‌زنه٬ پرت و پلاهام رو هم اینجا بنویسم. شاید سرگیجه‌نوشته رو هم به دسته‌ها اضافه کردم. تا ببینیم این سرگیجه‌ها تا کجا ادامه داره.

بعدن نوشت: سرگیجه‌نوشته به دسته‌ها اضافه شد.